Jadwiga Reutt (ur. w Witebsku, zm. 19 lutego 1972) – polska pedagożka; wychowanka, nauczycielka, a następnie w latach 1910–1944 kierowniczka Zakładu Naukowego hr. C. Plater-Zyberkówny w Warszawie.
Życiorys Przyszła na świat jako jedno z czworga dzieci bankowca Leonarda Reutta z linii lwowskiej i Marii z Reuttów z linii inflanckiej. Po śmierci ojca w 1884 wraz z matką i rodzeństwem przeprowadziła się do majątku dziadków w Marianowie. Rodzinny dom niebawem spłonął.
Egzamin do pierwszej klasy gimnazjalnej w Witebsku zdała słabo, ale pod warunkiem nadrobienia zaległości z arytmetyki została przyjęta do szkoły. Szybko stała się prymuską, osiągała pierwsze lub drugie wyniki w szkole. Egzamin końcowy zdała z nagrodą.
Należała do świeckiego bezhabitowego zgromadzenia sióstr Posłanniczek Najświętszego Serca Jezusowego. Nie wiadomo, kiedy do niego wstąpiła.
Od 9 września 1898 uczyła się w Zakładzie Naukowym hr. C. Plater-Zyberkówny przy ul. Pięknej 24 w Warszawie, w dwuletnim seminarium dla nauczycielek. Od Cecylii Plater-Zyberkówny otrzymała obietnicę zatrudnienia. W latach 1899–1906 pracowała jako wychowawczyni i nauczycielka arytmetyki oraz geografii.