Linia z Saint John do Vanceboro (Western Extension) Grupa postępowych przedsiębiorców i polityków z Saint John (pod przewodnictwem Tilleya) korzystając ze wsparcia politycznego, jakiego udzieliła im ludność z wybrzeża Zatoki Świętego Wawrzyńca, dążyła do przedłużenia istniejącej linii Saint John–Shediac w kierunku amerykańskiej granicy, co pozostawało w opozycji do lansowanej przez władze brytyjskie idei (omijającej Saint John) Intercolonial Railway, postrzeganej jako przedsięwzięcie o znaczeniu imperialnym, a nie lokalnym, i promującej z jednej strony będący miasta ekonomicznym konkurentem nowoszkocki Halifax, z drugiej ignorującej powiązania ekonomiczne Nowego Brunszwiku z amerykańskimi północnymi ośrodkami nadatlantyckimi. Jako zalety budowy linii z Saint John w kierunku granicy jej zwolennicy wysuwali argumenty tak ekonomiczne (wzrost ruchu na już oddanym fragmencie w kierunku wybrzeża, przejęcie handlu z rejonu górnego biegu Saint John), jak i czysto komunikacyjne (połączenie z biegnącą wzdłuż zachodniej granicy prowincji Saint Andrews and Woodstock Railway, a tym samym i z Kanadą i ze Stanami Zjednoczonymi), tym samym stanowiąc alternatywę dla nadmorskiego szlaku Intercolonial Railway..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Transport w Kanadzie