w 1857 roku stanowili już większość (ponad 2 tys. mieszkańców – 61% populacji). Zajmowali się wówczas głównie handlem detalicznym i obnośnym, krawiectwem, transportem. Kilka zamożnych rodzin żydowskich trudniło się handlem zbożem i drewnem. W 1897 roku na 10 471 mieszkańców 5660 było Żydami.
Od 1850 roku w mieście funkcjonowała jesziwa. W 1858 roku z inicjatywy Abrahama Grosmana i Zeleka Bengelsdorffa, członków dozoru bożniczego, powstała łaźnia żydowska.
W drugiej połowie XIX wieku wybuchł spór pomiędzy litwakami a silnymi w Ostrowi chasydami. W sporze po stronie chasydów uczestniczył cadyk Gerszon Hanoch z Radzynia, który ostatecznie zastąpił litwackiego rabina Dawida Szlomo Margoliota. W mieście działał również słynny cadyk Bencjon Rabinowicz, urodzony w 1840 roku w Warszawie.
Wśród rabinów sprawujących urząd pod koniec XIX wieku byli między innymi wybitny i znany uczony rabin Dowid Szlomo Margolis i rabin Jehuda Lejb Gordon.