Rodzina Marconich osiedliła się na stałe w Warszawie, gdzie ich potomkowie mieszkają do dziś.
Wnukiem Henryka i Małgorzaty był Bohdan.
Bratem Henryka był Ferrante.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 177 wprost-5-9/10), a jego żona, córka i synowie Jan i Władysław na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie.
Ważniejsze dzieła
Neorenesansowe szpital św. Łazarza (ul. Książęca, ok. 1840, zniszczony 1939–1944) Kościół św. Karola Boromeusza w Warszawie (Wola) (ul. Chłodna, 1841–1843) dworzec Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej w Warszawie (1844–1845, zburzony 1925–1930) Nowy Ratusz w Radomiu (Rynek, 1845–1848), przebudowa pałacu Andrzeja Zamoyskiego w Warszawie (ul. Nowy Świat, 1846, zniszczony 1939–1944, odbudowany 1948–1950) Budynek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Radomiu (ul. Żeromskiego, 1852) Hotel Europejski w Warszawie (ul. Krakowskie Przedmieście, 1855, zniszczony 1944, odbudowany 1949–1951) gmach Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Warszawie (ul. Kredytowa 1, 1856, zniszczony w 1944, odbudowany w 1950 i 1962–1971) pałac Branickich w Warszawie (ul. Nowy Świat, 1853–1856, zniszczony w 1944, odbudowany 1946–1949) pałac Karskich we Włostowie (1854–1860), fundacji Stanisława Karskiego kościół św.