Życiorys Nicola Abbagnano urodził się w Salerno 15 lipca 1901 roku. Był najstarszym synem prawnika i pochodził z intelektualnej rodziny. W wieku 17 lat rozpoczął naukę na Wydziale Literatury i Filozofii. Studia w Neapolu ukończył z wyróżnieniem, gdzie pod kierunkiem Antonia Aliotty, w listopadzie 1922 r. uzyskał stopień naukowy z dziedziny filozofii. Z pomocą Aliotty, w 1923 roku napisał swoją pierwszą książkę Le sorgenti irrazionali del pensiero. Wśród licznych recenzji krytycznych wyróżnia się opinia Gentile Ugo: „Jeden z najbardziej znaczących przejawów krytyki stanowiska intelektualistów i jeden z najbardziej rygorystycznych i najmniej naiwnych przejawów obrony teorii irracjonalności.” Zwracano się jednak w tej recenzji do Abbagnano z pytaniem, w jakim celu tak usilnie próbuje uwolnić życie z kajdan intelektualizmu, a następnie wrzucić je w transcendencje irracjonalizmu.
W wieku dwudziestu trzech lat poślubił córkę matematyka, Rosę Del Re i osiedlił się w Neapolu. Przez dwa kolejne lata, nauczał na zastępstwie w liceum Torquato Tasso w Salerno. Niedługo potem wygrał konkurs na nauczanie filozofii w historii w szkołach średnich.