Pierwsze kontrakty terminowe na płody rolne (typu futures) trafiły do obrotu giełdowego w 1848 roku na giełdzie w Chicago. Pierwotnie wykorzystywane były przez pośredników, którym zależało na pewności dostaw. Giełda określała dokładne warunki transakcji, typ dostawy, parametry surowca itd. Natomiast transakcje terminowe zawierane bez pośrednictwa giełdy mają rodowód sięgający starożytności.
Futures współcześnie Dostępne są kontrakty terminowe nie tylko na towary, ale także wiele innych instrumentów bazowych opartych na walutach, indeksach, akcjach, stopach procentowych itd. Rozliczenie następuje zwykle nie w towarze, a w gotówce. Kontrakty terminowe wykorzystywane są na dwa sposoby. Z jednej strony przedsiębiorstwa, zwłaszcza duże i silnie uzależnione od wahań cen i innych parametrów rynkowych, wykorzystują je do zarządzania ryzykiem. Po drugiej stronie stoją spekulanci, którzy gotowi są przyjąć na siebie ryzyko w imię osiągnięcia większych zysków.
Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie rozpoczęła notowanie kontraktów terminowych w 1998 r.