Jan I (hiszp. Juan I, ur. 24 sierpnia 1358 w Epila, zm. 9 października 1390 w Alcalá de Henares) – król Kastylii i Leónu w latach 1379–1390.
Był synem króla Henryka II i jego żony Joanny Manuel. W 1375 ożenił się z Eleonorą Aragońską, córką króla Piotra IV, z którą miał dwóch synów: Henryka III, swojego następcę na tronie Kastylii i Leónu jako Henryk III, Ferdynanda I, regenta Kastylii i Leónu (po śmierci brata) oraz króla Aragonii. W 1382 roku z przyczyn politycznych poślubił Beatrycze Portugalską (hiszp. Beatriz de Portugal), córkę Ferdynanda I Portugalskiego i Leonor Teles de Menezes.
Już na początku swego panowania musiał walczyć o utrzymanie swojej władzy z pretendentem do tronu Janem z Gandawy, księciem Lancaster i zięciem Piotra I Okrutnego, którego aspiracje popierał król Portugalii Ferdynand. Jan jednak w 1381 r. odparł połączone siły angielsko-portugalskie, a następnie zawarł ugodę z Portugalią przypieczętowaną jego ślubem z córką Ferdynanda.