- przekazanie spornego terytorium jego naturalnemu synowi Janowi.
Niepowodzenia na Górnym Śląsku Henryk zrekompensował sobie nabyciem (w 1495 r.) w drodze zamiany za rodowe Podiebrady – księstwa oleśnickiego wraz z Wołowem, do którego dwa lata później dołączył dodatkowo księstwo ścinawskie.
Henryk I Starszy zmarł 24 czerwca 1498 w Kłodzku i został pochowany w miejscowym klasztorze obserwantów. Zwłoki księcia w 1558 r. w związku z reformacją zostały przeniesione do kościoła parafialnego.
Potomstwo 9 lutego 1467 w Chebie Henryk I ożenił się z Urszulą Brandenburską (ur. 25 września 1450, zm. 25 listopada 1508 r. we Wrocławiu), której olbrzymi posag wynoszący 20 000 guldenów umożliwił księciu późniejszą niezależność finansową. Ze związku tego urodziło się pięciu synów i trzy córki: