Konrad III Rudy (ur. ok. 1448, zm. 28 października 1503 w Osiecku) – książę czerski, liwski, warszawski, nurski, łomżyński, ciechanowski, różański, zakroczymski i wyszogrodzki w latach 1454–1471 razem z braćmi (do 1462 regencja), książę płocki, wiski i płoński, oraz pan Zawkrza w latach 1462–1471, w wyniku podziału od 1471 książę czerski i liwski, w latach 1474–1489 i od 1495 ponownie wyszogrodzki, od 1484 zakroczymski, od 1488 nurski, od 1489 warszawski.
Życiorys Konrad III był trzecim pod względem starszeństwa synem księcia warszawskiego Bolesława IV (najstarszym który przeżył ojca) i Barbary Olelkówny.
10 września 1454 zmarł ojciec księcia Bolesław IV i Konrad III znalazł się wraz z młodszym rodzeństwem pod opieką regencji kierowanej przez płockiego biskupa Pawła Giżyckiego i matkę Barbarę. Za pełnoletniego Konrad III został uznany w 1462 i aż do 1471 rządził formalnie wspólnie z braćmi jako tak zwani bracia niedzielni.