Ewa Panufnik-Dworska (ur. 27 września 1936 w Warszawie, zm. 15 września 2026 we WrocławiuNekrolog) – polska artystka zajmująca się rzeźbą, ceramiką i rysunkiem.

Życiorys Studiowała na Wydziale Ceramiki w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, w 1963 r. uzyskała dyplom w pracowni prof. Julii Kotarbińskiej.

Matka artystki, Maria, zmarła w wyniku gruźlicy w 1943 r., a rok później w bombardowaniu zajmowanego przez rodzinę warszawskiego mieszkania zginął jej ojciec, Mirosław Panufnik. Osieroconą w wieku siedmiu lat Ewą Panufnik opiekowali się początkowo rodzice ojca, skrzypaczka Matylda (z d. Thonnes) i lutnik Tomasz Panufnik. Po śmierci babci dziewczynka została jednak skierowana pod opiekę sióstr Urszulanek do Krakowa. Ponieważ nie czuła się tam dobrze, ostatecznie przyjęła ją do siebie mieszkająca na wsi rodzina matki.

Brat jej ojca, znany i ceniony kompozytor Andrzej Panufnik, wspierał ją materialnie, także po swojej emigracji z Polski, gdy Ewa była już studentką. Jak w liście do kompozytora raportował jego kolega Zygmunt Mycielski: „na swojej szkole (tej ceramice) doskonale sobie radzi we Wrocławiu […] Bardzo dobrze wychowana – jej świeżość i pewien prowincjonalizm jest w najlepszym stylu”.