Ostatni jego utwór Arizona Lady został pośmiertnie wystawiony, bez większego powodzenia, w Berlnie w 1954 roku.
thumb|250px|Pomnik Imre Kálmána Swoją muzykę opierał, szczególnie w pierwszym okresie na folklorze węgierskim, cygańskim, potem uczynił ją bardziej kosmopolityczną, wprowadzał nawet rytmy jazzowe. Jego najlepsze utwory łączą się z czardaszami, Węgrami i Budapesztem. Miał świetny nerw sceniczny, wyczucie efektu i ogromny temperament. Pisał z rozmachem utwory przypominające chwilami opery komiczne (szczególnie w wielkich finałach).
Twórczość Tatárjárás (Klęska Tatarów; 1908) Herbstmanöver (Manewry jesienne; 1909) Der gute Kamerad (1911) Der Zigeunerprimas (Król skrzypków, 1912) Die Csardasfürstin (Księżniczka czardasza; 1915) Die Faschingsfee (Wieszczka karnawału; 1917) Das Hollandsweibchen (Dziewczę z Holandii; 1920) Die Bajadere (Bajadera; 1921) Gräfin Mariza (Hrabina Marica; 1924) Die Zirkusprinzessin (Księżniczka cyrkówka; 1926) Herzogin von Chicago (Księżna Chicago; 1928) Das Veilchen vom Montmartre (Fiołek z Montrmarte;