Od 1930 zabudowania zamkowe należą do miasta Schlettau, które do 1964 zaadaptowało zamek na muzeum, a dwór na budynek mieszkalny.
Architektura Najcenniejszym wnętrzem zamku jest sala rycerska z cennym drewnianym stropem belkowym. W początku XX wieku sala została wyposażona w rzeźbione panele ścienne i okładziny kominkowe. Drzwi do wieży i altany ozdobiono wówczas bordiurami. W sali aranżowane są wydarzenia kulturalne.
Inne cenne pomieszczenia, to:
Pokój Naumanna, pamięci ostatniego prywatnego właściciela i konserwatora założenia, kapitana Carla Friedricha Naumanna. Zgromadzono tu fotografie, pamiątki po fabryce maszyn rolniczych, w tym po wizycie ostatniego króla Saksonii, Fryderyka Augusta III Wettyna, w 1907. Umieszczono tu makietę zamku, fabryki i innych obiektów należących do terenu zamkowego z 1930, piwnice zamkowe, Duża Krypta, pomieszczenie na parterze dworu, sklepione łukami, za czasów Schönburgera stanowiące prawdopodobnie przejście na dziedziniec zamkowy. Wiszą tutaj szkice etapów budowy obiektu od XIII do XIX wieku, Sala Historyczna, podzielona belkami stropowymi, z dioramą, która ukazuje teren zamkowy około 1300, Sala Meblowa przedstawia warunki życia mieszczańskiego w połowie XIX wieku.