Obóz przejściowy w Zbąszyniu – obóz dla polskich Żydów nie mających obywatelstwa niemieckiego, deportowanych pod koniec października 1938 r. w ramach tzw. Polenaktion z terenu III Rzeszy i przywiezionych na stację kolejową w przygranicznym Zbąszyniu na trasie kolejowej Berlin – Warszawa.

Historia Pierwsza grupa Żydów w liczbie 654 osób została przepędzona przez Niemców szosą Zbąszyń-Rogatka 28 października 1938 (piątek) o godz. 20:30. W odległości około kilometra od granicy Żydzi zostali zatrzymani przez polska policję. Po zarządzeniu alarmu w komisariacie zatrzymani zostali cofnięci do granicy i otoczeni kordonem policji i Straży Granicznej. Około godz. 21:00 Niemcy przepędzili wzdłuż toru kolejowego następne 300 osób. 29 października 1938, począwszy od godz. 8:00, w półgodzinnych odstępach, przerzucano kolejne grupy Żydów szosą Chlastawa – Nądnia oraz wzdłuż linii kolejowej na odcinku Nądnia – Zbąszyń. Największa, licząca 700 ludzi, grupa została wypchnięta przez przejście drogowe o godz. 9:30.

Pierwszy transport kolejowy dotarł do Zbąszynia 28 października 1938 o godz. 22:13 i liczył około 900 wypędzonych. Kolejne transporty przybyły do Zbąszynia 29 października 1938 o godz.