Pomiędzy nimi stoi murowany budynek dyrekcji zapory, pochodzący z czasów jej budowy.
W celu ochrony przed przeciekami zaporę pomalowano warstwą specjalnej farby o grubości 0,5 ÷ 2,0 cm, nałożonej na tynk cementowy.
Na końcu dolnej galerii wylotowej zbudowano w 1982 r. niewielką elektrownię wodną, która wykorzystuje energię wody odprowadzanej ze zbiornika. Do obu rur tłocznych przyspawane zostały odgałęzienia, na których zainstalowano turbiny Bankiego-Michella o mocach odpowiednio 68,7 kW i 13,65 kW. Elektrownia jest w stanie wykorzystać przepływy od 0,027 m³/s do 0,588 m³/s.
Ochrona W chwili budowy zapora na Bystřičce była najśmielszą tego typu konstrukcją w całych Austro-Węgrzech. Jest do dziś klasycznym, świetnie zachowanym dziełem myśli technicznej przełomu XIX i XX w. i przykładem ówczesnych zasad budowy zapór wodnych w tej części Europy. W uznaniu historycznych wartości całego kompleksu hydrotechnicznego w 2003 r. Ministerstwo Kultury Republiki Czeskiej uznało go zabytkiem kultury.
Przypisy
Bibliografia Ota Anders, Miloslav Baláš i in.: Beskydy. Turistický průvodce ČSSR, svazek 8, wyd. Olympia, Praha 1982, s. 219-220; Přemysl Najbrt: Beskydy a Valašsko, wyd. Olympia, Praha 1974, s. 162-163.
Bystřička