Pacyfikacja wsi Sobień – masowa zbrodnia popełniona przez okupantów niemieckich 15 marca 1943 roku.

Sobień został spacyfikowany w odwecie za pomoc, którą mieszkańcy wsi udzielali działającym w okolicy oddziałom partyzanckim. Oddziały żandarmerii niemieckiej aresztowały kilkunastu mężczyzn, których następnie wywieziono do obozów koncentracyjnych. 28 członków ich rodzin (w przeważającej większości kobiety i dzieci) zastrzelono, a ich zwłoki spalono.

Geneza Od początku 1943 roku okupant niemiecki zintensyfikował przeprowadzane w całym dystrykcie radomskim łapanki i wywózki na przymusowe roboty. Wiele osób, którym udało się uniknąć aresztowania, zasilało działające w okolicy oddziały partyzanckie wspierane chętnie przez miejscową ludność. Okupanci za wszelką cenę dążyli do zlikwidowania oporu partyzanckiego. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu było zastraszanie ludności cywilnej przez masowe egzekucje. Elementem tych represji było przeprowadzone 15 marca 1943 r. uderzenie oddziałów policyjnych na kilka wsi (Sobień, Skroninę, Sędów, Petrykozy i Rudę Białaczowską).