W 1554 małżonkowie dotarli do Heidelbergu. Dzięki wpływom rodziny Erbachów, u której przebywali w gościnie, Grundler zaczął wykłady z medycyny. Olimpia uczyła studentów Uniwersytetu w Heidelbergu greki i łaciny. Choroba, którą złapała w Schweinfurcie, nie ustąpiła. Kilka miesięcy później Olimpia zmarła. Na krótko przed śmiercią została nominowana do objęcia katedry greki i literatury na miejscowym uniwersytecie i przedstawiona do odznaczenia poetica laureata.
W Niemczech uważano jej nazwisko za pseudonim naukowca mężczyzny. Stała się wzorem kobiety renesansu, wykształconą ikoną reformacji.
Została pochowana w kościele św. Piotra w Heidelbergu.
Mąż Olimpii zdołał uratować część jej prac i wysłać je do Celio Secondo Curione, profesora na Uniwersytecie w Bazylei i bliskiego przyjaciela ojca Olimpii. Curione opublikował trzy wydania prac Olimpii pt. Olympiae Fulviae Moratae foeminae doctissimae ac plane divinae orationes, dialogi, epistolae, carmina, tam Latina quam Graeca (1558, 1562, 1570). Kolejna edycja została wydana w 1580.