Działające do wybuchu II wojny światowej Konserwatorium było najważniejszą instytucją muzyczną w województwie śląskim, wpływającą na poziom umuzykalnienia środowiska oraz przygotowującą kadrę wysoko wykwalifikowanych artystów muzyków: kompozytorów, teoretyków, instrumentalistów i wokalistów oraz nauczycieli. W 1936 roku – na rok przed śmiercią – podjęcie pracy w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Katowicach planował Karol Szymanowski. W 1938 roku powołano przy Konserwatorium liceum muzyczne, a ponadto działała tu Wojskowa Szkoła Muzyczna. Do 1939 roku szkołę ukończyło 160 słuchaczy, w tym Irena Lewińska, Karol Stryja, Michał Spisak czy Jan Gawlas.
Wybuch II wojny światowej przerwał pracę uczelni. W latach 1939–1945 w budynku Konserwatorium działała Okręgowa Śląska Szkoła Muzyczna (niem. Höhere Landesmusikschule), gdzie funkcję dyrektora pełnił Fritz Lubrich.
Państwowe Konserwatorium Muzyczne wznowiło działalność 11 lutego 1945 roku, a jego dyrektorem został Faustyn Kulczycki. Uruchomiono wydziały: Instrumentów Dętych, Śpiewu Solowego, Kształcenia Nauczycieli Muzyki i Śpiewu oraz Wojskowej Szkoły Muzycznej.