Pierwszą powojenną siedzibą szkoły stał się budynek przy ulicy Zygmunta Krasińskiego 2 w Katowicach, a z uwagi na systematycznie zwiększającą się liczbę studentów uczelnia otrzymała dwa własne obiekty w Katowicach, w rejonie ulic 1 Maja i Bogucickiej: neoklasycystyczny gmach byłego ratusza gminy Bogucice (obecny rektorat) i budynek szkolny, który przystosowano do nauczania akademickiego (obecny budynek A). Po odremontowaniu pomieszczeń ze zniszczeń wojennych rok szkolny 1946/1947 zainaugurowano w nowej siedzibie. Wokół wspomnianych dwóch budynków w latach 70. i 80. XX wieku powstał cały kompleks nowych obiektów, tworząc swoiste centrum akademickie.
Wyższa Szkoła Ekonomiczna (1949–1974) W 1949 roku Wyższe Studium Nauk Społeczno-Gospodarczych w Katowicach zostało upaństwowione i na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z 19 lutego 1949 roku przekształcone w Państwową Wyższą Szkołę Administracji Gospodarczej w Katowicach.. Wraz z ujednoliceniem ekonomicznego kształcenia w całym kraju, w 1950 roku uczelnię przekształcono w Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Katowicach. Zaprzestano kształcenia w zakresie prawa na Wydziale Administracji Publicznej, a w jego miejsce utworzono Wydział Handlowy.