Państwa są zobowiązane czuwać, aby instytucje, służby oraz inne jednostki odpowiedzialne za opiekę lub ochronę dzieci dostosowały się do norm ustanowionych przez kompetentne władze, w szczególności w dziedzinach bezpieczeństwa zdrowia, jak również dotyczących właściwego doboru kadr tych instytucji oraz odpowiedniego nadzoruKonwencja o Prawach Dziecka przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989 r. (). Konwencja nakłada więc na państwa będące jej stronami obowiązek uznania dobra dziecka za dobro preferowane w stosunku do innych dóbr i interesów osób fizycznych i prawnych.
Dobro dziecka jest również gwarantowane przez inne akty prawa międzynarodowego. W Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (art. 24) dzieci mają prawo do ochrony i opieki, jaka jest niezbędna dla ich dobra)Karta praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE z 2010 r. C 83, str. 2). Europejska konwencja o przysposobieniu dzieci uznaje, że dobro przysposabianego dziecka ma mieć charakter nadrzędnyEuropejska konwencja o przysposobieniu dzieci ()..
Prawo polskie W polskim prawie dobro dziecka nie posiada definicji legalnej. Zasadę dobra dziecka pojmuje się jako nakaz działania w jego najlepiej pojętym interesie.