Kość udową opisują autorzy jako długą, prostą, wiosłowatą, na obu końcach poszerzoną. Mierzyła 13 cm, na długość w osi strzałkowej osiągała połowę tego. Uwagę zwracała poszerzona grzbieto-brzusznie położona przyśrodkowo główka, jak i poszerzony leżący grzbietowo krętarz, niezbyt od główki oddzielony, co wskazuje na młody wiek okazu holotypowego. Krętarz mieścił wypukła, nierówną powierzchnię stawową, bardziej dystalnie położoną, jeśli porównać ją z powierzchnią na główce, Dalej następuje prosty, grzbieto-brzusznie spłaszczony trzon, w przekroju eliptyczny, o prawie równoległych brzegach i raczej gładkiej powierzchni, aczkolwiek brzusznie z miejscem przyczepu przywodzicieli w postaci guzowatości. Obserwuje się tam grzebień mogący odpowiadać krętarzowemu, co wskazywałoby na przyczep mięśnia łonowo-kulszowo-udowego zewnętrznego musculus puboischiofemoralis externus. Do tyłu od grzebienia znajduje się zagłębienie.
Największy ze znalezionych paliczków mierzy 2,7 cm, kolejny jest 2 mm krótszy.
Systematyka Zwierzę zaliczono do zauropterygów z grupy plezjozaurów. Dalsza klasyfikacja jest już niepewna. Wśród plezjozaurów wyróżnia się dwie większe grupy, Pliosauroidea i Plesiosauroidea. Nowy okaz zaliczał się prawdopodobnie do Plesiosauroidea.