Literarisze Bleter (jidysz: ליטערארישע בלעטער) – warszawski tygodnik literacko-kulturalny mniejszości żydowskiej wydawany w latach 1924–1939 w jidysz. Czołowy magazyn literacki w tym języku w międzywojennej Polsce.
Historia mały|„Literarisze Bleter” nr 22 (629), 1936 rok Magazyn „Literarisze Bleter” („Karty Literackie”) z początku redagowali i wydawali razem Melech Rawicz, Perec Markisz, Izrael Jehoszua Singer i Nachman Majzel, publikując numery własnym kosztem. Pierwszy numer ukazał się 9 kwietnia 1924 roku i nosił podtytuł „Wochnszrift far Literatur, Teater un Kunstfragen” („tygodnik poświęcony zagadnieniom literackim, teatralnym i sztuce”). Z początku nakład wynosił 2 tys. sztuk, jednak podwojono go po roku działalności, choć faktyczny zasięg czasopisma był znacznie szerszy ze względu na jego dostępność w bibliotekach w Polsce i za granicą, licząc około 20 tys. regularnych odbiorców. W marcu 1925 roku wydawcą został Borys Kleckin, a Majzel został redaktorem naczelnym. Tego samego roku zmieniono podtytuł na „Ilustrirte Wochnszrift far Literatur Teater un Kunst” („tygodnik ilustrowany, poświęcony literaturze, teatrowi i sztuce”). Majzel prowadził czasopismo do 1937 roku, gdy wyjechał z Polski.