Nina Veidt, właśc. Henryka Veith (ur. 19 grudnia 1914 w Warszawie, zm. 1943 w Berlinie) – polska aktorka, członkini ruchu oporu.
Życiorys Była córką Henryka Veitha, z pochodzenia Szkota, i Marii z Karwowskich. Była ewangeliczką. Ukończyła gimnazjum Leonii Rudzkiej w Warszawie. W 1936 skończyła studia w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie.
W sezonie 1936/1337 i 1937/1938 występowała w Teatrze Wołyńskim w Łucku. Pojawiała się na deskach Teatru Polskiego w Poznaniu ("Małżeństwo", 1937; "Damy i huzary" A. Fredro, 1937; "Nasza żonusia" Avery'ego Hopwooda, 1938). Później, za sprawą nowego dyrektora teatru, Kazimierza Vorbrota, została zaangażowana do teatru w Sosnowcu. Zasłynęła jako zdolna amantka. Grała m.in. w "Don Juanie" J. Zorilli i "W perfumerii" M. Laszlo. Występowała coraz częściej, szczególnie w komediach, zyskując uznanie widzów i prasy. W 1939 pojawiła się w "Sprawie Kaisern" L. Starka i A. Sislera oraz 13 razy w "Gałganku" D. Niccodemiego. W czerwcu 1939 wystąpiła w komedii A. Hopwooda "Jutro pogoda" i w "Pannie Malczewskiej" G. Zapolskiej. Kiedy we wrześniu 1939 okazało się, że teatr nie rozpocznie nowego sezonu, wróciła do Warszawy.