Przed aresztowaniem zdążyła zniszczyć większość materiałów obciążających konspirację. Po dwóch dniach przewieziono ją do Berlina, do więzienia śledczego przy Alexanderplatz. Sąd wojenny 5 grudnia 1942 skazał ją na karę śmierci. Wyrok wykonano przez zgilotynowanie w więzieniu Plötzensee w Moabicie. Opracowania podają różną datę jej śmierci: 26 lub 29 maja albo 25 lub 26 czerwca, jednak w maju musiała żyć, skoro wysłała do rodziny list datowany na 25 czerwca 1943. Zginęła następnego dnia. Ciało przekazano Uniwersytetowi w Berlinie w celu badań anatomicznych. Wykonywał je Hermann Stieve. mały|237x237px|Grób symboliczny Niny Veidt (Henryki Veith) na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie. Po jej śmierci ostatni list, który wysłała do siostry Jadwigi Rutkowskiej, krążył w odpisach po Warszawie. W 1949 cenzura nie dopuściła do jego druku. W 1953 postacią zainteresował się Urząd Bezpieczeństwa, wzywając jej siostrę na przesłuchanie.

Pisownia nazwiska Veidt, choć powszechna, jest nieprawidłowa.

Symboliczny grób Henryki Veith znajduje się na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 59F-6-28).

Przypisy