została powołana na stanowisko zastępcy dyrektora Biblioteki Narodowej. Odpowiadała za działalność biblioteczną tzw. Książnicy, obejmującą gromadzenie, opracowanie, informację, udostępnianie, przechowywanie i konserwację wszystkich typów zbiorów oraz za przygotowanie i publikowanie prac naukowych i informacyjnych z tego zakresu (informatory o zbiorach, publikacja katalogów centralnych i katalogów zbiorów specjalnych: rękopisów, starych druków, mikrofilmów, dokumentów ikonograficznych, kartograficznych, muzycznych). W 1992 r. odeszła na emeryturę, pozostając do 1996 r. w niepełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pełnomocnika dyrektora ds. zagospodarowania nowego gmachu Biblioteki Narodowej (w al. Niepodległości 213). Była to kontynuacja jej zadań z okresu wcześniejszego, gdy pełniła funkcję zastępcy dyrektora. Do jej kompetencji należało m.in. rozplanowanie rozmieszczenia kilkumilionowych zbiorów XIX i XX w. oraz kierowanie procesem ich fizycznego przemieszczania.