Piskořov (niem. Peischdorf) – dawniej samodzielna wieś, obecnie część miasta Město Albrechtice w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Bruntál. Leży w bezpośredniej bliskości granicy państwowej z Polską (gmina Głubczyce) na terenie tzw. worka osobłoskiego (osoblažský výběžek). Historycznie była to jedna z enklaw morawskich na Śląsku.
Historia Pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1267, pojawia się w testamencie biskupa ołomunieckiego Brunona ze Schauenburga. W 1389 jako właściciel zostaje wymieniony Jindřich z Fulštejna. W XV wieku wieś opustoszała, a jej ponowne zasiedlenie nastąpiło przed 1554.
Piskořov należy do obszaru tzw. Kraju Sudetów, który był do 1945 zamieszkiwany przez Niemców sudeckich. W 1930 wieś liczyła 99 mieszkańców, z których wszyscy byli wyznania rzymskokatolickiego, a 98 deklarowało narodowość niemiecką (jeden był cudzoziemcem, którego narodowości nie podano).
Po II wojnie światowej niemieckich mieszkańców wysiedlono. Zastąpili ich częściowo przyjmowani przez państwo czechosłowackie i osiedlani przede wszystkim regionie Śląska Czeskiego i północnych Moraw uchodźcy z greckiej wojny domowej. Grupa zamieszkała w 1949 w Piskořovie pochodziła w większości ze wsi Ziakas w Macedonii Zachodniej.