Obiekt nie posiada śladów po łopatkach mieszadła, analiza wykazuje brak nawarstwień zaprawy, które mogłyby świadczyć o wielokrotnym wykorzystaniu obiektu do mieszania zaprawy, a kwadratowy przekrój centralnego pala wyklucza pełnienie funkcji kieratu. Misa została umieszczona wewnątrz katedry, na tyle blisko jej murów, że niemożliwe jest zastosowanie kieratu do mieszania zaprawy, a sama gęstość zaprawy w tak dużym naczyniu uniemożliwiłaby pracę z wykorzystaniem kieratu.
Misa jako mieszadło do zaprawy mały|Hipotetyczna misa chrzcielna znajdująca się w podziemiach poznańskiej Katedry Andrzej Tomaszewski w 1965 roku wysunął hipotezę zaprzeczającą baptyzmalnej funkcji misy. Jego zdaniem obiekt miał pełnić funkcję mieszadła do zaprawy. Kolejnym badaczem przeciwnym teorii Kurnatowskiej i Józefowiczówny, był Zygmunt Wiechowski. Podważył on też porównania misy poznańskiej do obiektu z Mönchengladbach. Obiekt ten istniał na terenach już schrystianizowanych, ale mimo to przypisywano mu rolę urządzenia chrzcielnego. Wiechowski jednak w przeciwieństwie do Tomaszewskiego nie upatrywał w obiekcie na Ostrowie Tumskim misy do zaprawySikorski D.A., Studia nad baptysteriami w Polsce X wieku. I: Poznań, Ostrów Tumski, w: Ecclesia. Studia z dziejów Wielkopolski t. 11, 2016, s. 15..