Na mocy dekretu króla Fryderyka Wilhelma I dostał 48 godzin na opuszczenie Prus, pod groźbą kary śmierci, co było najgłośniejszym dramatem w sferach naukowych w XVIII w. Znalazł dla siebie katedrę w Marburgu. W 1740 Fryderyk II przyjął go ponownie na Uniwersytet w Halle gdzie w 1743 został rektorem. Zmarł w Halle 9 kwietnia 1754 roku.
Wolff był żonaty i miał kilkoro dzieci.
Poglądy W swoim głównym dziele Wstępna rozprawa nad filozofią w ogólności (niem. Einleitende Abhandlung über Philosophie im allgemeinen) dzielił nauki na trzy następujące rodzaje: Filozoficzne, które są najwyższym typem poznania i podają racje istnienia rzeczy. Tylko te nauki są prawdziwe i jasne. Historyczne, które dotyczą rzeczy istniejących i uchwytnych w empirycznym doświadczeniu. Są one niepewne, ale potrzebne, gdyż dostarczają materiału badaniom filozoficznym. Matematyczne, mówiące o ilości.
Podobnie i nauki dzielił na teoretyczne i praktyczne. Teoretyczne to ogólna nauka o bycie (ontologia) oraz trzy szczegółowe nauki o rodzajach bytów: kosmologia, psychologia i teologia. Praktyczne zaś składały się z etyki, polityki i ekonomiki.