Od 1993 do 2006 roku nie odbył się żaden mecz pomiędzy różnymi klasycznymi i oficjalnymi mistrzami. Ten mecz połączył obu posiadaczy tytułów i po raz pierwszy od rozłamu w 1993 roku zunifikował tytuły mistrza świata w szachach.
Zasady Mecz był rozegrany na dystansie 12 rund. Fundusz nagród wyniósł 1 milion dolarów (dzielone po równo pomiędzy uczestnikami bez względu na wynik).
Zawodnicy rozgrywali partie klasycznym tempem: 120 minut na 40 posunięć, następnie 60 minut na 20 posunięć oraz 15 minut na dokończenie partii, poczynając od 61. posunięcia dodatkowo otrzymując 30 sekund po każdym wykonanym posunięciu. W przypadku remisu przewidziano dogrywkę, składającą się z 4 partii tempem szachów szybkich (25 minut na partię oraz 10 sekund bonifikaty po każdym wykonanym posunięciu). Jeśli w dalszym ciągu wynik spotykania pozostawał nierozstrzygnięty, zawodnicy mieli rozegrać dwie partie błyskawiczne (5 minut + 10 sekund po posunięciu), a jeśli i ta dogrywka nie zdecydowałaby o zwycięzcy, odbyłaby się ostatnia, decydująca partia, w której wylosowany jako pierwszy zawodnik wybierał kolor bierek, z tym że grający białymi otrzymywał 6, a czarnymi – 5 minut.