Cheng Tang (chiń. 成湯 ), imię własne Zi Lü ( chiński : 子履 ; pinyin : Zǐ Lǚ ), zapisane na kościach wyroczni jako Da Yi ( 大乙 ) – pierwszy władca Chin z dynastii Shang. Około roku 1766 p.n.e. obalił Jie, ostatniego władcę dynastii Xia.
Biografia Cheng Tang początkowo władał krajem Shang położonym prawdopodobnie w dolinie Żółtej Rzeki. Było to jedno z wielu królestw, które uznawały zwierzchnictwo dynastii XiaMaciej Kuczyński Dzieje starożytnych Chin: Kroniki pierwszych dynastii, wyd. Bellona, 2018. Str. 40. Wykorzystując ówczesne osłabienie państwa Xia, Cheng Tang prowadził ekspansywną politykę podbijając sąsiednie królestwa, które także były wasalami Xia.
Kiedy dostatecznie urósł w siłę, zdecydował się wystąpić przeciwko swojemu zwierzchnikowi - królowi Jie z dynastii Xia. Pretekstem i zarazem usprawiedliwieniem buntu miało być srogość rządów Jie. Armia Cheng Tanga rozgromiła wojska Jie, który sam dostał się do niewoli.
Zwycięski Cheng Tang przeniósł się wraz z dworem i drużyną na ziemie pokonanego kraju Xia i tam wzniósł nową stolicę Bo. Przybrał biel jako barwę swoich sztandarów i rozpoczął panowanie jako pierwszy władca z dynastii Shang