Obyrn (Obryn Baron, O’Byrn) – polski herb baronowski pochodzący z Irlandii. Herb własny rodziny d'Obyrn.

Opis herbu

Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:

Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:

Na tarczy o polu czerwonym między trzema dłońmi (jedna prawa, dwie lewe) dwiema u góry, jedną u dołu, na krokwi złotej mała tarcza, na której w polu błękitnem lew złoty.

Nad tarczą korona hrabiowska.

W klejnocie syrena, trzymająca zwierciadło w prawej ręce, a grzebień w lewej.

Labry herbowe czerwone, podbite srebrem.

Dewiza herbowa Certavi et Vici.

Geneza Herb przysługujący irlandzkiej rodzinie arystokratycznej d’Obyrn, której jedna z gałęzi osiedliła się w Polsce. Jakub, proboszcz prużański, wraz z Jerzym, podpułkownikiem wojsk litewskich – baronowie Obyrn – otrzymali w 1764 roku polski indygenat z potwierdzeniem ich szlachectwa i prawem do kładzenia korony hrabiowskiej nad tarczą w ich herbie od Króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.