Obyrn (Obryn Baron, O’Byrn) – polski herb baronowski pochodzący z Irlandii. Herb własny rodziny d'Obyrn.
Opis herbu
Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy o polu czerwonym między trzema dłońmi (jedna prawa, dwie lewe) dwiema u góry, jedną u dołu, na krokwi złotej mała tarcza, na której w polu błękitnem lew złoty.
Nad tarczą korona hrabiowska.
W klejnocie syrena, trzymająca zwierciadło w prawej ręce, a grzebień w lewej.
Labry herbowe czerwone, podbite srebrem.
Dewiza herbowa Certavi et Vici.
Geneza Herb przysługujący irlandzkiej rodzinie arystokratycznej d’Obyrn, której jedna z gałęzi osiedliła się w Polsce. Jakub, proboszcz prużański, wraz z Jerzym, podpułkownikiem wojsk litewskich – baronowie Obyrn – otrzymali w 1764 roku polski indygenat z potwierdzeniem ich szlachectwa i prawem do kładzenia korony hrabiowskiej nad tarczą w ich herbie od Króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.