Ibo () – wyspa u wybrzeży kontynentu afrykańskiego, w archipelagu Quirimbas, w północnej części Republiki Mozambiku.

Historia thumb|left|220px|Widok wyspy w 1899 Kolonizatorzy portugalscy mieli duże problemy z obejmowaniem terenów w głębi lądu, w związku z czym zadowalali się zakładaniem osad na wybrzeżu i wyspach Mozambiku. Przez pewien czas wczesnej kolonizacji Ibo była drugim co do wielkości osiedlem europejskim w portugalskiej Afryce WschodniejMaciej Kowalczyk, Mozambik i Portugalczycy, w: Mówią Wieki, 4/2007, s. 51-52, zarządzanym z Goa.

Strategicznie położona wyspa umożliwiała kontrolę handlu z Arabami w regionie. Świadome tej sytuacji, inne kraje europejskie (Holandia, Francja), kilkakrotnie próbowały podbić wyspę. Dlatego w 1791 ukończono tu budowę dużego fortu.

Wyspa, będąca stolicą władz samorządowych od 1764 oraz głównym portem kabotażowym, była zamieszkana przez ludność napływową (chińską, arabską, europejską, portugalską), mieszaną kulturowo, o sposobie życia i sytuacji społecznej bardzo różnej od tej, która mieszkała na lądzie.