Wokół dwóch mężczyzn pracujących na skraju drogi leżą narzędzia. W głębi po prawej stronie widać garnek z jedzeniem, chleb i łyżkę. Scena rozgrywa się u stóp ciemnego wzgórza wypełniającego prawie całe tło, jedynie w prawym górnym rogu znajduje się niewielka błękitna plama nieba; w efekcie takiego przedstawienia widz odnosi wrażenie, że robotnicy są uwięzieni. Krajobraz wydaje się typowy dla okolic Ornans, rodzinnej miejscowości Courbeta. Sytuacja na obrazie namalowana jest bez idealizacji, artysta w sposób jak najwierniejszy oddał pospolitość i surowość sceny. thumb|Kamieniarze (1849), olej na płótnie, 56 × 65 cm, Museum Oskar Reinhart am Römerholz, Winterthur thumb|Kamieniarz (1849), olej na płótnie, 45,5 × 54,5 cm, Mediolan, kolekcja prywatna
Przyjęcie i interpretacje Obraz został wystawiony na Salonie w 1850 r. Wywołał tam liczne kontrowersje. W przeciwieństwie bowiem do założeń malarstwa akademickiego Courbet na płótnie o dużym formacie umieścił pospolitą scenę, a nie wzniosły temat religijny, mitologiczny bądź historyczny. Świadomym wyborem malarza było też zrezygnowanie z perspektywy z lotu ptaka na rzecz bliskiego planu, a także ze szczegółowego i gładkiego wykończenia;