Łaźnia Miejska w Siemianowicach Śląskich (pot. Badyhala) – zabytkowy gmach dawnej łaźni miejskiej, a obecnie budynek Pływalni Miejskiej w Siemianowicach Śląskich, położony przy ulicy J. Śniadeckiego 11, w dzielnicy Centrum.
Jest to najstarszy czynny tego typu obiekt na terenie Polski. Powstał on w latach 1907–1908 dla pracowników huty „Laura” według projektu wykonawczego Emila Twrdego, a w latach 1950–1970 XX wieku został przebudowany – powiększono wówczas nieckę basenu. W latach 2017–2019 pływalnia została kompleksowo zmodernizowana, a prace te zostały uhonorowane kilkoma wyróżnieniami i nagrodami.
Historia lewo|mały|Wnętrze siemianowickiej łaźni miejskiej w okresie przedwojennym
Budynek łaźni został ufundowany przez Spółkę Akcyjną Zjednoczonych Hut Królewskiej i Laury (niem. Vereinigte Königs- und Laurahütte. Aktien-Gesellschaft) dla pracowników huty „Laura” (późniejsza huta „Jedność”). Jako miejsce budowy łaźni wybrano łąkę należącą pierwotnie do Jakoba Komselli, położoną na końcu obecnej ulicy J. Śniadeckiego, przy torach kolejowych. Pierwszy projekt gmachu łaźni powstał w 1906, a w kwietniu 1907 roku spółka zwróciła się do zarządu gminy Siemianowice o wydanie pozwolenia na budowę pływalni.