W 1913 zabezpieczono balustrady przed wspinaniem się, gdyż liczba samobójstw była tu bardzo duża. W 1923 most odnowiono, a w 1933 uszczelniono.
W 1945, tuż przed końcem wojny, w most uderzyły bomby odłamkowo-burzące, które zniszczyły około 40% obiektu, jednak most nie zawalił się. 7 sierpnia 1945 zmieniono nazwę na Friedrich-Ebert-Brücke. W latach 1946–1949 odbudowano zniszczone elementy. 22 grudnia 1949 ruch wznowiono. Ze względu na uszkodzenie nie był już jednak używany przez tramwaje. W 1973 nazwę zmieniono na Friedensbrücke.
W 1994 obiekt został objęty ochroną konserwatorską i do 1995 wyremontowany. Ponowny remont nastąpił w latach 2001-2004.
Koszty budowy pierwotnej budowli wyniosły 487.000 marek za samą budowę i 250.000 marek za zakup gruntu. Podczas budowy użyto 60% kamienia naturalnego z lokalnych źródeł (łupek łamany) oraz 40% zaprawy cementowej.
Osiadanie Pomiędzy zdjęciem szalunku a otwarciem dla ruchu most osiadł o 16,4 cm. Do końca 1905 osiadł o kolejne 5,2 cm, a w 1997 wartość ta wyniosła 44 cm. Od 1905 most osiada średnio 2 mm rocznie.
Parametry Dane techniczne mostu:
całkowita szerokość: 17,00 m, szerokość łuku: 16,00 m, rozpiętość łuku: 90,00 m, grubość łuku: 1,50 - 4,00 m, szerokość chodnika: 2 × 3 m, powierzchnia mostu: 2460 m².
Przypisy
Kategoria:Mosty i wiadukty drogowe w Niemczech Kategoria:Transport w Plauen Kategoria:Mosty i wiadukty w Saksonii