W 1910 roku przeprowadził się do Warszawy, gdzie pracował przez pewien czas jako pracownik biurowy, a następnie w 1912 roku został współpracownikiem warszawskiej gazety „Der Moment”, w której oprócz zwykłego materiału publicystycznego publikował także artykuły o bieżących wydarzeniach, obrazy dnia, reportaże itp.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku był korespondentem sejmowym dla: „Der Moment” w Warszawie, „Di Cajt”(pol. Czas, ang. The Times) w Wilnie, „Togblat” (pol. Gazeta Codzienna, ang. Daily newspaper) we Lwowie oraz szeregu innych gazet. Pisał pod pseudonimami: Ben-Odem, Ben-Cijon, Choli, Ben-Cemech, Wicz.

Jego przyjacielem był Jehoszua Perle, który zatrzymał się u niego po powrocie ze Lwowa do Warszawy jesienią 1941 roku.

W czasie okupacji niemieckiej przebywał w getcie warszawskim, był członkiem tzw. „Komitetu Gospodarczego” i prowadził (wraz z Menachemem Kipnisem) Raport Prasowy dla American Jewish Joint Distribution Committee.

Czynił wspólnie z Czerniakowem starania o założenie nowej gazety, niezależnej od kolaboranckiej „Gazety Żydowskiej”.