Kabardyjsko-Bałkarski Rezerwat Wysokogórski (ros. Кабардино-Балкарский государственный высокогорный природный заповедник) – ścisły rezerwat przyrody (zapowiednik) w Kabardo-Bałkarii w Rosji. Znajduje się w rejonach czegiemskim i czeriekskim, a jego obszar wynosi 826,49 km². Rezerwat został utworzony dekretem rządu Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej z dnia 1 sierpnia 1976 roku. Dyrekcja rezerwatu znajduje się w miejscowości Kaszchatau. Od wschodu rezerwat graniczy z Parkiem Narodowym „Alania”. W 2008 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA.
Opis Rezerwat znajduje się w środkowej części Wielkiego Kaukazu i obejmuje najwyższą część Pasma Głównego oraz dużą część Pasma Bocznego. Znajdują się tu wszystkie pięciotysięczniki Kaukazu z wyjątkiem szczytu Kazbek i szczytu Elbrus, który znajduje się w położonym na zachód od rezerwatu Parku Narodowym „Przyelbrusie”. Są tu takie szczyty jak: Dychtau (5204 m – po Elbrusie najwyższy szczyt Kaukazu), Szchara (5193 m), Kosztantau (5151 m), Pik Puszkina (5100 m), Dżangitau (5051 m). Rezerwat ma charakter typowo wysokogórski. Najniżej położony punkt rezerwatu znajduje się na wysokości 1800 m n.p.m. Piętro turniowe wraz z lodowcami, których jest tutaj 256, zajmuje 60,7 % powierzchni. Rezerwat pokryty jest gęstą siecią rzek.