Cechy mikroskopowe Ściana dwuwarstwowa. Ściana wewnętrzna zbudowana z pseudoparenchymatycznych strzępek o okrągłych, elipsoidalnych lub prostopadłościennych komórkach. Mają hialinowe ściany i rozmiary 10–43 × 7–28 Ściana zewnętrzna również plektenchymatyczna, zbudowana z żółtawych strzępek o długości 13–28 μm i średnicy 7–13 μm. Podstawki maczugowate, cienkościenne, hialinowe, przeważnie 4-zarodnikowe, ale wyjątkowo zdarzają się z 5–7 sterygmami. Mają rozmiar 37–45 × 16–20 μm. Brak cystyd i sprzążek. Sterylne elementy są cienkościenne i hialinowe, szeroko maczugowate do niemal cylindrycznych, krótsze od podstawek. Strzępki tramy bez sprzążek, cienkościenne, przeważnie hialinowe, z rzadka żółtawe, o średnicy 3,5–7 μm. Większość jest ułożona równolegle, ale niektóre chaotycznie. Mają niezżelowane ściany, ale mogą być zanurzone w galaretowatej substancji. Zarodniki Wydłużone, elipsoidalne lub szeroko elipsoidalne, zwężające się ku podstawie, o wymiarach 16–23 × 12,5–16 μm, z centralnym, prostym i ściętym dzióbkiem. Powierzchnia szorstka i ziarnista z rzucającymi się w oczy, połączonymi, rzadko pojedynczymi grzbietami o grubości do 5 μm. Dzięki tym grzbietom zarodniki w widoku z przodu są gwiaździste, czasami jednak grzbiety są trudne do dostrzeżenia. Młode zarodniki są szkliste, dojrzałe mają barwę od żółtej do rudawobrązowej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Borowiczka niebieszczejąca · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.