Morfologia Kapelusz O średnicy 3–7 cm, początkowo szeroko wypukły, potem płaski. Powierzchnia w różnych odcieniach brązu, sucha, aksamitna, często pękająca na drobne łuski z bladym miąższem widocznym w pęknięciach. Rurki Zbiegające na trzon ząbkiem. Są matowo żółte z jasnożółtymi porami, które z wiekiem stają się zielonkawe i ostatecznie pomarańczowo-brązowe. Poszczególne rurki są ze sobą połączone i nie można ich rozdzielić bez rozerwania rurek. Pory kanciaste, po zgnieceniu powoli zmieniające kolor na niebieski. Trzon O wysokości 3–7 cm i grubości 0,4–0,8 cm, cylindryczny. Powierzchnia pod kapeluszem jasnożółta, w środkowej części zaczerwieniona z drobnymi czerwonymi kropkami lub podłużnymi prążkami, przy podstawie biaława lub żółtawa. Miąższ W kapeluszu miękki i bardzo jasnożółty, z czerwonofioletową linią tuż pod naskórkiem. W trzonie przy wierzchołku bladożółty, ku podstawie przechodzący w ciemnożółty z drobnymi pomarańczowymi kropkami w pobliżu podstawy. Po uszkodzeniu sinieje, ale niewiele i tylko na szczycie trzonu. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne lub wrzecionowate o wymiarach 10–13 × 5–6 μm, gładkie. Skórka kapeluszaz budowana z palisadowo ułożonych i silnie inkrustowanych strzępek. Gatunki podobne Jest jednym z wielu podobnych gatunków borowików i jego pozycja taksonomiczna nie do końca jest jasna.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Parkogrzybek plamkostopy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.