Opublikowano dziesięć tomów w języku niemieckim i dwa tomy w języku hebrajskim.

Po dojściu Adolfa Hitlera do władzy wyemigrował do Szwajcarii, a następnie do Stanów Zjednoczonych. Wykładał w College of Jewish Studies w Chicago. Interesował się Baruchem Spinozą, przełożył na hebrajski Etykę Spinozy.

Znany był ze swojej nacjonalistycznej i świeckiej ideologii syjonistycznej; uważał, że jedynym miejscem, w którym Żydzi powinni mieszkać, jest ich własny kraj. Odrzucał ideę, że Żydzi są „narodem wybranym”. Uważał, że podstawowym celem syjonizmu jest odzyskanie Ziemi Izraela. Zwolenników asymilacji uważał za „zdrajców judaizmu”. Krytykował Achada ha-Ama za pogląd, że moralność jest kluczem do wyjątkowości Izraela. Uważał, że etyka jest uniwersalna, a nie przynależna do konkretnego narodu. Utrzymywał, że duchowa definicja judaizmu zaprzeczała wolności myśli i prowadzi do narodowego szowinizmu. Uważał, że państwo żydowskie nie ma realizować żadnej misji mesjanistycznej czy kolonialnej, a zamiast tego powinno realizować syjonizm terytorialny – jako ruch narodowowyzwoleńczy i państwowotwórczy, jako kierunek kulturalny i społeczny.