Ich aresztowania i brutalne przesłuchania przez siły bezpieczeństwa NRD odbyły się wieczorami i w nocy. Część ludzi przetrzymywano pod gołym niebem na dziedzińcu ratusza. Byli bici gumowymi pałkami oraz przykuwani łańcuchami. W następnych dniach odbyły się kolejne manifestacje, ostatnia z nich miała miejsce 22 marca 1990.
Historia Pomnik odsłonięto w październiku 2010 z inicjatywy regionalnych klubów Kiwanis, Lions, Rotary i Soroptimist. Został zaprojektowany przez artystę z Rößnitz, Petera Lubana.
Architektura i symbolika
Charakterystyka ogólna Pomnik ma kształt świecy. Składa się z podświetlanej od wewnątrz akrylowej steli, która jest otoczona trzyczęściowym płaszczem z brązu.
Symbolizować ma nadzieję ludzi, którzy w 1989 i 1990 używali świec jako znaku pokojowego protestu.
Parametry techniczne Podstawa obiektu ma pół metra wysokości, płaszcz z brązu - 2,50 metra wysokości, a akrylowa stela - 3 metry wysokości. Tablica informacyjna u podstawy pomnika ma wymiary 50 x 60 cm.
Lewa strona Lewa strona pomnika symbolizuje życie w NRD: indoktrynację, inwigilację, poczucie uwięzienia, pokusę współpracy z systemem.