Stanisław Henryk Pytliński pseud. Stach (ur. 29 kwietnia 1865 w Warszawie Data i miejsce urodzenia za metryką urodzenia w parafii Św. Jana nr 347/1865 https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/skan/-/skan/f450514aaa85fb13b9877d004618b8f844858093ea758e8459a74cb3eefe704b, zm. 19 listopada 1923) – literat, prawnik.
Życiorys mały|Grób Stanisława Henryka Pytlińskiego na cmentarzu Powązkowskim Ukończył gimnazjum w Siedlcach, a w 1888 r. Wydział Prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Przez wiele lat pracował w wydziale prawnym Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej wraz z władzami kolejowymi został w czasie I wojny światowej ewakuowany do Moskwy. Po powrocie do kraju w 1918 r. został radcą prawnym Ministerstwa Komunikacji. Twórczość literacką zapoczątkował poematem Beatus nagrodzonym w 1892 r. w konkursie „Kuriera Codziennego”. Pisał wiersze, bajki, reportaże i drobne utwory poetyckie drukowane w czasopismach i kalendarzach warszawskich: „Tygodniku Mód i Powieści”, „Biesiadzie Literackiej”, „Wieczorach Rodzinnych”, „Kolcach”. Uznanie zyskała jego powieść Koledzy wydana w 1901 r. Za działalność narodowo-oświatową został w 1892 r. aresztowany i na krótko osadzony w Cytadeli Warszawskiej. Był współredaktorem czasopisma „Legion” w 1905 r. i „Tygodnika Podlaskiego” w latach 1906–1907 i „Witezi” w 1908 r.