Himilkon Magonida (zm. 396 p.n.e.) – kartagiński dowódca z rodu Magonidów, król Kartagińczyków.
Panowanie Rządy Himilkona przypadły na okres konfliktu między Kartaginą a Syrakuzami.
W 407 p.n.e. Syrakuzanie pod wodzą Hermokratesa zaatakowali punicką część Sycylii, co spotkało się ze zdecydowaną odpowiedzią Kartaginy. Himilkon syn Hannona wyruszył wówczas wraz ze starszym krewnym Hannibalem Magonidą (królem Kartagińczyków) na wyprawę zbrojną na Sycylię. Kartagińczycy zaproponowali sojusz miastu Akragas, które jednak opowiedziało się po stronie Syrakuz – wówczas Kartagińczycy oblegli to miasto. Hannibal Magonida zmarł podczas oblężenia z powodu choroby. Dowództwo nad punicką armią przejął Himilkon.
W 406 p.n.e. punicka armia zajęła Akragas, pozwalając wcześniej jego mieszkańcom na ewakuację. Następnie jednak oddziały Himilkona zostały zaatakowane przez wojska syrakuzańskie pod dowództwem Dafnajosa i w bitwie nad rzeką Salso straciła 6000 poległych. Po tym niepowodzeniu Himilkon wezwał na pomoc kartagińską flotę w sile 40 okrętów z Motji i Panormos, i w ten sposób udało mu się przejąć zaopatrzenie przewożone dla Greków. Armia Himilkona przezimowała w Akragas, zaś latem 405 roku p.n.e. kontynuowała działania zbrojne wobec Syrakuz, gdzie przejął rządy Dionizjos I, wrogo nastawiony do Kartagińczyków.