Ostatnim krokiem była publiczna licytacja działek; płatność często odraczano lub rozkładano na długoletnie raty. Zwłaszcza do połowy XIX wieku skala korupcji była duża i część licytacji była fikcją; tzw. dezamortyzacja wprowadziła dodatkowe regulacje które wyeliminowały wiele patologii, niemniej aż do końca proces sprzedaży związany był z dużym zakresem uznaniowościJavier María Donézar Díez de Ulzurrun, La desamortización de Mendizábal en Navarra: 1836-1851, Pamplona 1975, s. 130.. Duża część wywłaszczonych gruntów nie została zlicytowana, ale stała się przedmiotem cesji, sprzedaży arbitralnej, dzierżawy lub kolonizacji. Niektórzy historycy do dezamortyzacji zaliczają również sprzedaż terenów, które nie zostały wywłaszczone, np. należały do korony lub innych instytucji państwowychJoaquín Sanmartín Monaj, El problema de desamortización en España, [w:] Cuadernos de Aragón 21 (1990), s. 148..
Skala i dynamika mały|lewo|ruiny klasztoru benedyktynów, prowincja León