Na przełomie XX i XXI wieku na nowo odkrywane relacje filogenetyczne w obrębie plemienia Sileneae skutkowały rozmaitymi ujęciami rodzajów – od dwóch (Silene i Agrostemma) poprzez 8, do 23 rodzajów wyróżnionych w samej tylko Europie Wschodniej.
Współcześnie (w roku 2020) za grupę siostrzaną szeroko ujmowanego rodzaju Silene uznawana jest para rodzajów smółka Viscaria i Atocion. Bardziej bazalną pozycję w obrębie plemienia zajmują petrokoptis Petrocoptis i słonecznica Heliosperma oraz kąkol Agrostemma i Eudianthe. Relacje między tymi rodzajami są wciąż określane jako niepewnie rozpoznane, różnie przedstawiane w zależności od stosowanych metod. W obrębie rodzaju Silene wyróżniane są trzy podstawowe klady klasyfikowane jako podrodzaje. Pozycję bazalną zajmuje podrodzaj Lychnis sekcją Lychnis odpowiadającą dawniej wyróżnianemu rodzajowi firletka Lychnis. Do tego podrodzaju należy też sekcja Uebelinia, dawniej wyodrębniana w randze odrębnego rodzaju. Pozostałe dwa podrodzaje to Behenantha i Silene. Do pierwszego należy ok. 18 sekcji i liczne gatunki i grupy Incertae sedis. Zagnieżdżone w randze sekcji są tu m.in. Cucubalus i Melandrium (w klasyfikacjach XX wieku często wyodrębniane jako osobne rodzaje).