thumb|Kodeks Leningradzki – przykładowa strona Kodeks Leningradzki (Codex Leningradensis oznaczany B19A lub L) – najstarszy zachowany rękopis zawierający cały tekst Biblii hebrajskiejWstęp do Starego Testamentu, red. Ks. Lech Stachowiak, Pallotinum – Poznań 1990, s. 35. Zawiera tekst masorecki i jest podstawą najpopularniejszego wydania tego tekstu – Biblia Hebraica Stuttgartensia (wcześniej trzeciego wydania Biblia Hebraica, a także najnowszego Biblia Hebraica Quinta), a przez to także większości współczesnych tłumaczeń tekstu Starego Testamentu na inne języki.
Historia Kodeks pochodzi z tradycji sławnej i cenionej rodziny masoreckich skrybów z Tyberiady: Ben Aszer. Jego kolofon zawiera informację, że powstał on w Kairze w 1008 roku n.e. i został skopiowany z wzorca zapisanego przez Aarona ben Mosze ben AszeraE. Würthwein: The Text of the Old Testament. An Introduction to the Biblia Hebraica, Grand Rapids 1995, s. 36-37..
Abraham Firkowicz, kolekcjoner manuskryptów, który go zakupił, nie podaje nigdzie w swoich zapiskach konkretnego miejsca jego pochodzenia. Został on przywieziony do Odessy w 1838 roku, a w 1863 dalej do Petersburga.