230 osób, a komunistyczne sądy skazały 15 z nich na śmierć, a 55 na długoletnie więzienie.
W 1953 Kazimierz Tychota, zwolniony z funkcji kierownika drugiego z ośrodków szkoleniowych, opublikował listy otwarte: jeden zaadresowany do prezesa Stronnictwa Narodowego Tadeusza Bieleckiego, drugi pt. „Stosunek Prezydium do Kraju”. Opublikował także broszurę pt. „Ostatni Raport” oraz skierował do przedstawiciela emigracyjnego Rządu R.P. (w RFN) pismo – podobnie jak wymienione publikacje – oskarżające 8 emigracyjnych polityków o „działanie na szkodę interesu narodowego”.
W reakcji na publikacje Tychoty prezydent RP August Zaleski publicznie zarzucił Radzie Politycznej działalność agenturalną. Stanisław Mackiewicz opublikował broszury pt. „O handel śmiercią” oraz „O sąd obywatelski nad handlarzami śmiercią”, zarzucając politykom Stronnictwa Narodowego kupczenie życiem kurierów i konspiratorów w Polsce. Emigracyjny minister sprawiedliwości Kazimierz Okulicz 1 czerwca 1954 sporządził wniosek „o wszczęcie sprawy Bergu przed Sądem Obywatelskim”.