oraz koncesji lub dzierżawy wysp Warba i Bubijan. Żądania te zostały odrzucone. Tymczasem w samym Iraku pojawiła się popularna opinia, że Kuwejt jest sztucznym tworem założonym przez brytyjskich kolonizatorów na irackim wybrzeżu. Bagdad rozpoczął przygotowania do inwazji, zakładając, że teraz również, podobnie jak w czasie wojny z Iranem, Stany Zjednoczone wesprą go lub zajmą neutralne stanowisko. Jednak już na samym początku I wojny w Zatoce Perskiej Amerykanie stanęli po stronie Kuwejtu i wkrótce zgromadzili Koalicję, która wypadła armię iracką na północ. Pomimo militarnej klęski Saddam Husajn zdołał jednak utrzymać władzę, tłumiąc powstanie Kurdów na północy i szyitów na południu. Siły Koalicji kontynuowały obserwowanie działań Iraku, podczas gdy iracki przywódca dążył do uwolnienia się spod kontroli obcych wojsk. Jednocześnie Rada Bezpieczeństwa ONZ podjęła decyzję o wysłaniu do Iraku Komisji Specjalnej w celu monitorowania produkcji broni masowego rażenia. Pomimo pomyślnego wdrożenia wymogów społeczności międzynarodowej, w 1998 roku rząd iracki odmówił dalszej współpracy z ONZ i nalegał na reorganizację komisji.