Chociaż wielokrotnie twierdzono, że Powell przedstawił zawartość probówki jako próbkę irackiej broni masowego rażenia (której nigdy nie odnaleziono po inwazji), aby przekonać społeczeństwo o jej istnieniu i potrzebie podjęcia działań militarnych w Iraku, to transkrypcja i nagranie wideo posiedzenia Rady Bezpieczeństwa pokazują, że Powell zaprezentował próbkę o objętości łyżeczki do herbaty: taka ilość suchego proszku z substancjami wąglika doprowadziła do zamknięcia Kongresu w 2001 roku. Niemniej Stany Zjednoczone i ich sojusznicy przygotowywali się na gwałtowny rozwój wydarzeń. W Kuwejcie zgromadzili grupę wojsk liczącą ponad 300 000 żołnierzy, którą później wsparli bojownicy kurdyjscy. W tym czasie Bagdad był uważany za zagrożenie zarówno dla samych Stanów Zjednoczonych, jak i ich sojuszników w regionie. Jednocześnie Irak zajmował korzystne położenie geograficzne i dysponował znacznymi rezerwami surowców energetycznych, a kontrola nad tym państwem otwierała dodatkowe możliwości eliminacji nie mniej niebezpiecznych reżimów w krajach sąsiednich, podejrzewanych o współpracę z terrorystami, łamanie praw człowieka i prowadzenie polityki antyamerykańskiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Okupacja Iraku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.