W 1859 roku został skopiowany przez Theodora Nöldeke, który zamierzał go opublikować. Ponieważ nie radził sobie z tłumaczeniem zachęcił do pracy nad rękopisem rosyjskiego orientalistę Wasilija Bartolda, który w 1892 roku przyjechał do Strasburga. Pod koniec XIX i XX wieku opublikował on tłumaczenia kilku opowiadań z księgi, a tłumaczenie całej księgi ukończył w maju 1922 roku. Nie zostało ono jednak opublikowane za jego życia, a dopiero w 1962 roku.
Drugi manuskrypt z połową tekstu został w 1950 roku odkryty w Bibliotece Watykańskiej przez włoskiego turkologa Ettore Rossi. Wydal jego faksymile i włoskie tłumaczenie. Rękopis ten zawiera opowiadania I, II, III, IV, VII i część XII.
W listopadzie 2018 roku w irańskiej miejscowości Gonbad-e Kawus odkryto rękopis z tekstem Księgi..., który ma 31 kart. Nie zachowała się karta z tytułem. Rękopis został kupiony w Teheranie po irańskiej rewolucji islamskiej przez kolekcjonera Veli Muhammada Hodżę. Sporządził on jego cyfrową kopię i szukał informacji na jego temat.