Budowa polaryzatorów Polaroid Najczęściej polaryzator jest polaroidem. Polaroid to polaryzator wykorzystujący selektywne pochłanianie światła, który został skonstruowany w 1938 r. przez Edwina H Landa. Jest to folia z tworzywa sztucznego rozciągana podczas produkcji w jednym kierunku, a następnie naklejona na szkło. Rozciąganie to układa równolegle cząsteczki tworzywa sztucznego. Tak ułożone cząsteczki pochłaniają światło w kierunku ułożenia cząsteczek, a przepuszczają w kierunku prostopadłym.
Polaryzator odbiciowy Polaryzator odbiciowy to zestaw kilku płytek ustawionych pod kątem Brewstera.
Pryzmat Nicola Do wytwarzania światła spolaryzowanego, tam gdzie potrzebne jest światło w pełni spolaryzowane, używany jest tzw. „nikol”, czyli pryzmat Nicola zbudowany z kryształu kalcytu. Nazwa pochodzi od konstruktora angielskiego fizyka Williama Nicola (1768–1851), który wykonał pierwszy tego typu pryzmat w 1828 roku.
Zobacz też analizator filtr polaryzacyjny kryształ dwójłomny polarymetr prawo Malusa
Przypisy
Kategoria:Sprzęt fotograficzny Kategoria:Urządzenia optyczne